"هفت شین" و "هفت سین" دو نماد از شادخواری ایرانیان

 به طور حتم سخن گفتن در خصوص عید نوروز و نمادها و ویژگی های آن خود نیازمند کتابتی بس طولانی است که شاید امکان انتشار آن در این شماره از ویژه نامه میسر نباشد. اما آنچه در این مناسبت مجالی به پرداختن آن است، نماد معروف آن سفره ی هفت سین بوده که جایگاهی ویژه در برگزاری مراسم نوروز و این عید باستانی دارد.

در آیین‌ها و اعیاد کهن ایران زمین بیشتر جشن ها را به همراه خوان هایی برگزار می کردند که هرکدام داراى انواع خوراکى‌ها و نمادهای خاص خود بود. خوان نوروز نیز «هفت سین» نامیده می شد که مشخصات خاص خود را داشت.

اینکه سفره ی هفت سین را بر عدد هفت بنا نهادند،‌ شاید به این دلیل باشد که عدد هفت دارای جاگاه مقدس و خاصی بوده است. چراکه واژگان هفت آسمان، هفت دریا، هفت گیاه وتقسیم بندی هفت روز هفته،  خود نشان از اهمیت این عدد نزد ایرانیان بوده وهست. از سوی دیگر شاید بتوان برپایى سفره هفت سین را بر اساس یادبودی از هفت امشاسپندان دانست؛ به گونه ای که هفت امشاسپندان مقدس از جمله؛ اهورامزدا(به معنى سرور دانا)، و هومن (اندیشه نیک ) ، اردیبهشت (پاکى وراستى )، شهریور (شهریارى آرزو شده با کشور جاودانى )، سپندارمزد (عشق و پارسایى ) ، خرداد (رسایى و کمال ) و امرداد (نگهبان گیاهان) بوده اند.

همچنین نقل است که هفت شین نیز مرسوم بوده و بعدها به هفت سین تغییر نام یافته است. شمع، شراب ، شیرینى ، شهد (عسل) ، شمشاد، شربت و شقایق یا شاخه نبات، اجزاى تشکیل دهنده سفره هفت شین بوده‌اند.

آنچه که در سفره هفت سین قرار می‌گیرد، باید دارای هفت خصوصیت باشد: 1. پارسی باشد؛ 2. با بند واژه‌ی «س» آغاز شود؛ 3. ریشه‌ی گیاهی داشته باشد؛   4. خوردنی باشد؛   5. اسم مرکب نباشد؛   6. برای بدن سودمند باشد؛ بنابراین هر آنچه که دارای این ویژگی‌ها نیست اگر چه هم  با بندواژه‌‌ی «س» هم آغاز شده باشد نمی‌تواند جزء هفت‌ سین به حساب آید. در زبان پارسی، تنها هفت چیز هستند که این ویژگی‌ها را دارا هستند:

   1. سیر : به نام و عنوان اهورامزدا

   2. سیب: به نام و عنوان سپندارمذ (اسفند)

   3. سبزی: به نام فرشته‌‌ی اردیبهشت

   4. سنجد : به نام فرشته‌ی خرداد

   5. سرکه: به نام فرشته‌ی امرداد

   6. سمنو : به نام فرشته‌ی شهریور

   7. سماق: به نام فرشته‌ی بهمن ۱

آینه و کتابی مقدس در کنار آن هم از اجزائی است که تقریباً در هر سفرهٔ هفت سینی چیده می‌شود. برخی بر این باورند که سکه که نماد «دارایی» وآب که نماد «پاکی و روشنایی» است بهتر است در کنار هم قرار گیرند و سکه را درون ظرفی از آب سر سفره می‌گذارند.

.............................................................

۱دائره‌المعارف ویکی پدیا


/ 2 نظر / 84 بازدید
ِِِdeary

salam vagean ali bod merc az inke aine bastane ma ro yadavary mikoni .ali bod[لبخند]

شماکه هیچ چیز از تاریخ نمیدونی لازم نیست اطلاعات اشتباه بدی به مردم....