کلون (قفل! یعنی که کلیدی هم هست)

نوشته‌های علی جلالی نجف آبادی
 
خطر در کمین صنایع دستی ایران
ساعت ٤:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/۱٥ : توسط : علی جلالی نجف آبادی

 

خطر در کمین صنایع دستی ایران است

علی جلالی نجف آبادی

زمانی بود که وقتی صحبت از صنایع دستی و هنر بومی در کشورمان می‌شد اکثریت جامعه به طور ناخودآگاه به یاد شهر زیبا و توریستی اصفهان می‌افتادند. به جرأت می‌توان گفت که همه‌ی شهر اصفهان با تمام جاذبه‌های گردشگری خود از یک سو و میدان نقش جهان نیز با تمام جاذبه‌هایش از سوی دیگر می‌تواند مدعی توسعه ورونق صنعت گردشگری باشد. گذشته از آثار تاریخی و زیبای معماری در این میدان باشکوه، کالاهای تولید شده در رشته‌ی صنایع دستی و کارگاه‌های تولید این اقلام به خودی خود علاقه‌مندان و توریستهای بسیاری را جذب کرده و موقعیت اقتصادی خوبی را فراهم می‌کرد.


اما چندی است که روند اشتغال به صنایع دستی و عرضه‌ی این تولیدات با ارزش و ملی در میدان نقش جهان، سیر و روندی نزولی پیدا کرده است. برخی از دکان‌دارها با تغییر کاربری رو به فروش کالاهای وارداتی چینی آورده و به عرضه‌ی کالاهای بی‌ارزش و ارزانی چون اسباب بازی می‌پردازند.

این وضع تا جایی ادامه پیدا کرده‌است که صدای اعتراض یکی از نمایندگان مجلس را نیز بلند کرده است. ماجرا از این قرار است که در گزارش مندرج در سایت خبری "میراث خبر"

مورخ 15/10/87، محمدتقی رهبر، نماینده اصفهان و عضو فراکسیون اصولگرایان مجلس شورای اسلامی درمورد تغییر کاربری مغازه‌های صنایع دستی میدان نقش جهان اصفهان به گزفروشی، اسباب بازی فروشی و... که از چند سال پیش آغاز شده است هشدار داده و خواستار توجه جدی مسئولان به این پدیده‌ی ناگوار شده‌است. وی معتقد است که بالا بودن نرخ مواد اولیه باعث گران شدن محصولات صنایع دستی شده و در نتیجه‌ با پایین آمدن توان خرید مردم لطمات زیادی بر پیکره‌ی این صنعت خورده و بزودی شاهد از بین رفتن آن خواهیم بود.

وی در این میان خواستار ایجاد کار گروهی ویژه جهت جلوگیری از مرگ صنایع دستی کشورمان شده است.

نکته‌ای که در این مطلب باید در نظر گرفت اینست که سال‌هاست در مورد نحوه‌ی اداره و سرپرستی این صنعت رایزنی شده و هر بار نیز نظریاتی داده شده است. یه طوریکه گاهی صنایع دستی را به دامن پربرکت وزارت بازرگانی و گاهی نیز آن را به دامن پر گرفتار سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور انداخته‌اند. بی آنکه بدانند توجه به صنعتی این‌چنین بزرگ و جهانی که می‌تواند منبع درآمدی خوب برای کشور باشد و با وجود جذب ارز و ثروت برای کشور در راستای تأثیرگذاری فرهنگی و تبلیغاتی نیز در جوامع بین‌المللی موثر بوده و به عنوان راه‌کاری برای ایجاد شغل و کارآفرینی در بین اقشار جامعه مورد توجه قرارگیرد.

شاید همکاری وزارت‌خانه‌های مربوطه از جمله وزارت بازرگانی و سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در تهیه‌ی مواد اولیه ارزان قیمت، نظارت بر نحوه‌ی تولید و بازاریابی محصولات بتواند کمکی به این صنعت غریب و در شرف ورشکستگی باشد.